Środa - 21 kwietnia 2021 r.

Mlodziezowy Dom Kultury nr 2 w Lublinie, ul.Bernardyńska 14a, PL 20-950 Lublin tel./fax +48 (81) 53-208-53, e-mail:sekretariat@mdk2.lublin.pl

0
Teatry Dwa

początek /// o wystawie A. Rożka /// o wystawie K. Stępniaka ///
fotografie A. Rożka /// fotografie K. Stępniaka


Teatr "Pracownia Teatralna" działa przy Warsztatach Terapii Zajęciowej (ul. Radzyńska 3 w Lublinie), utworzonych w kwietniu 1998 r. przez Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych Umysłowo Ich Rodzin i Przyjaciół "Źródło". Trzon zespołu stanowi pięć osób, które na co dzień uczestniczą w warsztatach teatralnych. Pozostałe osoby, podczas pracy nad konkretnym przedstawieniem, dołączają z innych pracowni terapeutycznych, mieszczących się w WTZ.

W przedstawieniach najważniejszą rolę odgrywa ruch, muzyka, tworzące linię dramatyczną oraz światło. Podczas prób istotnym elementem jest rozbudzanie autoekspresji i kreatywności u aktora - twórcy rzeczywistości teatralnej. Aktorzy mają możliwość samodzielnego kreowania własnych ról, czego dowodem są postacie: Muzykanta, Mauretanki, Alicji i innych.

Współpracę z panem Krzysztofem Stępniakiem zapoczątkowała sesja zdjęciowa do przedstawienia pt. "Romeo i Julia" w 1999 r. Od tej pory Krzysztof rejestrował na kliszy wszystkie nasze osiągnięcia teatralne tj. "Don Kichot z La Manczy" (2000 r.), "Opowieść wigilijna" (2000 r.) i "Alicja Po Tamtej Stronie Lustra". Każde spotkanie z Krzysztofem jest dla naszych aktorów wspaniałym wydarzeniem, swoistym spektaklem teatralnym. A dzieje się to dzięki zdolności Krzysztofa do kreowania szczególnej atmosfery. Pozwala być sobą, nie krępuje. W rezultacie aktorzy emanują tym co mają wewnątrz - Prawdą i Pięknem. Aparat fotograficzny nie jest barierą, jest przekaźnikiem dzięki któremu ujawnia się wnętrze, istota rzeczy. Krzysztof towarzyszy narodzinom spektaklu, całemu procesowi tworzenia aby na końcu dać świadectwo Prawdzie i Pięknu. Nie dziękuje się Przyjacielowi ... ale Ten jest wyjątkowy.
Aneta Stodulska

Dlaczego wśród moich tematów fotograficznych pojawili się tzw. niepełnosprawni? I dlaczego odczuwam przyjemność w kontaktach z nimi? Dlaczego będąc przy nich zachwycam się ich dziecinną niewinnością i świętą naiwnością? Dlaczego żal mi wówczas siebie? Dlaczego świat nie chce być dziecinny wzajemnym zaufaniem i wrażliwością? Dlaczego ...? Cóż, takie jest życie ... Dobrze chociaż, że udało mi się znaleźć oazę, gdzie wiele tego co już zagubione. Czy Ty rozumiesz już dlaczego ten temat na moich zdjęciach?...

W jaki sposób fotografowałem? Starałem się odczuwać, widzieć i jak najmniej ingerować w zachowanie moich modeli.

Moje zdjęcia prezentowane na tej wystawie powstały dzięki pracy Anety Stodulskiej, będącej wychowawcą na Warsztatach Terapii Zajęciowej oraz twórcą spektakli, których małą cząstkę chciałem ocalić w pamięci kliszy (z wielką z resztą przyjemnością). Spektakle te to: "Romeo i Julia" (sesja fotograficzna w kontrastach Czechowa), "Don Kichot z La Manczy" (w bramach i zaułkach Starego Miasta), "Opowieść Wigilijna" (Na śniegu pod wielkim drzewem) i "Alicja Po Drugiej Stronie Lustra" (na próbie generalnej i w wąwozach Górek Czechowskich).
Krzysiek Stępniak


0
© 2001 Dział Programów i Promocji MDK 2 w Lublinie.